Taşındım taşınıyorum!

Bu blogu ara ara silesim geliyor. Miyadının dolduğunu düşünüyorum fakat bi yandan da duygusal bağ oldu resmen silesim yok da gibi.
Neyse şimdilik burası da benim mekan, beklerim:

http://mikrodalga.tumblr.com/

İran Devrimi yazısına Ek-1

Türk basınının ağzına s.çayım. Bu kadar büyük konuşuyorum. CNN'den Reuters'dan BBC'den öğreneceksem ben komşu ülkemde olanları, ağzına s.çılmayı hak etmiş bir basındır sevgili basınımız.
Ders kitaplarına koymakla olmuyor işte, İran şöyle komşumuz böyle komşumuz, aruz ölçüsü öyledir, Farsça böyledir diye. Biraz götünü kaldırıp bakmak gerekiyor komşunda ne pişiyor sana ne düşüyor.

İran Devrimi 09'

Türkiye İran olur mu?
Olmaz. Çünkü olamaz.
İran olmak göt ister. Cesaret ister. Kafana kurşun sıkıldığında bile davandan vazgeçmeyecek kadar büyük yürek ister.
Döve döve sindirim sisteminde eritilmeye çalışılsa bile erimeyecek kadar güçlü ideoloji ister.
Okuyan bir nesil, güçlü bir kültür varlığı, apolitize olmamış, buna izin vermemiş bir toplum ister.
Türkiye İran olur muymuş?
Facebook'tan götünü kaldırmayan, ömrü boyunca tek okuduğu kitap sürücü kursu ders kitabı olmuş bir millet nasıl İran olabilir!
Apolitizmin bini bi para olmuşken, ayakta conversele sosyalist devrim peşinde koşanlar ile, götünde levi's ile emekçi işçi diyenlerle, 12 Eylül'ü sıradan bir gün ilan etmiş bir gençlik ile nah İran oluruz.
Dediğim gibi İran olmak göt ister, yürek ister.
Mir Hossein Mousavi'yi ve İran'da devrime dair tüm emek verenleri canı gönülden destekliyorum.
Çoğu zaman adıma rağmen buradaki umudumu kaybediyorum.
Bari onlar kaybetmesin.
Zafer sizinle olsun!

Yafruma mektup

Emin değilim
Alkollü bir sperm miydim?
Ama eminim ki
Sen alkollü bir sperm idin.
Kaygılanma çocuğum
Elbette ki ba-bana çekecektin.
Toslarken anacığının rahmine iki yüz elli bej kilometre hızla
Aklına gelmezdi baban kaç promil.
İki buçuğu temiz, gerisini sen getir
Anneni öperken gıdısından milim milim
Patladı birden hidroliğim frenim
Dert etme güzel yavrum
Alınsa da ehliyetim
Kesildi bu tarafa
Gari uçuj biletin.

Cıgarasal Sigaralı Dumancıl Şeyler

Akciğeri karaciğere dönüştürmeyi bir marifet sanmak; yetmiyor gibi üstüne reklamını yapmak ne garip şey anne öptüğüm kızlar geliyor aklıma.

Anarchy in the Lojman.

Bu sabah saat 8.35 gibi kalktım. 9'da yetişmem gereken ehliyet kursu vardı. Apar topar giyindim, aynanın karşısına geçip kendime baktım. "Bıyıksız kötü oluyomuş lan, neyse ki yavaş yavaş çıkıyor" dedim. Kendimi biraz beğendikten sonra 8.45 sularında buzdolabının kapağını açtım. Gözüme hızlı yemelik ve doyurucu bişeyler çarpsın istedim. Annem puding yapmıştı akşamdan, kıyamadım yemeye. Annemin deyişiyle "aç karın yüksek nalın" yola çıktım. 9'u biraz geçiyordu kursa vardığımda. Motor dersine girdim. Şaft diferansiyel filan derken trafik dersi oldu. Sonra da 12'de kurs bitti farketmemişim. Çok çabuk geçer gibi oldu zaman.
12.15 gibi eve döndüm. Yemek hazırlamak için dolabı açtım ki o ses yine başladı. Dün de vardı; gelip geçer, bi günlük bişeydir demiştim ama görünüşe göre kalmakta ısrarlıydı. Dün evden tam çıkarken başlamıştı. Saat 8.50 gibi.
Çok şaşırmış ve oha demiştim. İçimden. İnsan bazen içinden oha demeli.
Neyse, kendime yumurta kırdım peynirli. Pek güzel oldu afiyetle yemeye koyuldum. O sırada Feriştah geldi yanıma, payını istedi. İlk "Yürü git lan, çok açım!" dedim. Uzun uzun baktı "Miyav" dedi. Aldırmadım. "Mmiyuv" dedi. Duymazdan geldim. Yanıma atladı. "Versene lan biraz ucundan ,çok pis koktu şerefsiz." dedi. "Çok açım, sabah bişey yemedim" diye yumurtamı savunmaya çalıştım, "S.ktir lan" dedi. Kendimi okulda cips almış çocuk gibi hissettim. Feriştah ayağıma pati atmaya başladı, payını vermek zorunda kaldım.
Saat 13 sularında yemeğim bitmişti. Ses hala devam ediyordu. Aldırmamaya çalıştım. Dün gece 2.30 gibi yattıydım, uyku bastırdı.Uyuyamadım. Kardeşim okuldan geldi. "Bu ses ne?" dedi. "Sabahtan beri uyutmadı monaco doom!" dedim. "İyi" dedi. Yemeğini ısıttım. Yedi, dershaneye gitti. Ses o sıra biraz kesildi gibi oldu. Fırsattan istifade yatağı yorganı salona taşıyıp çizgifilm açtım. Dışarda çok pis yağmur vardı. Hava tam televizyon karşısında uyuyakalmalıktı. Nickelodeon'da Rugrats başladı hafiften gözlerim kapanıyordu...En huzurlu dakikalardan birini yaşıyordum ki ses geri döndü. Adeta inadına yapıyorlardı. Babamı aradım, durumu anlattım. "Lojmana örnek daire yapıyorlar. Ondandır." dedi. "Bugünü mü buldular yapıcak? Ayrıca neden özellikle bizim üst katımız? Devletçiğimin bana garezi mi var?" dedim. "Çık evden gez toz, işim gücüm var oğlum uğraştırma beni." dedi. Ben de "Böyle şey mi olur ya sabahtan beri..zröööğğğğğğ...kafamı s.ktiler yau!" dedim. Babam çoktan kapamış telefonu. Boşa isyan ettiğimi fark ettim. Matkap ve balyoz devam etti.
Şu satırları yazarken hala da ediyor. Sanırım yaklaşık 1 ay sürücek bir çalışmaymış bu. Devletime bu hizmetinden dolayı teşekkür ediyor ve siz dostlarımı en kalbi duygularımla selamlıyorum.
ZRÖĞĞĞĞĞĞĞĞ! GÜM! GÜM! ZRÖÖÖÖĞĞĞĞĞ!!

İçimdeki Freud!

"Tüm hayat bastırılmış cinselliğin yüceltilmesinden ibarettir" Sigmund Freud

Bundan kısa süre önce cinsellikle ilgili bir yazı yazmıştım. Bilemiyorum hassas bir nokta olduğundan mı yoksa kimse bu konuda mimlenmek istemediği için mi; yorum almayan bir yazı oldu. Orada kadınlar için cinselliğin ve pornonun neden ve ne kadar önemli olduğundan nacizane bilgimle dem vurmuş, XX kromozomlu yurttaşlarımızı bu konuda daha aktif olmaya davet etmiştim.
Bugün Facetube'a girdim. Anasayfa'da gezinirken bir video ilgimi çekti; yazdıklarımı destekler nitelikteydi, paylaşmak istedim.

Bu izledikleriniz tamamen sosyolojik bir vakanın ürünüdür. İmam Hatip Lisesinde çekilmiştir.
Cinselliği bastırmak, bastırılmasına izin vermek bu ve bunun gibi sonuçları doğurur. Bekaret bekçiliği yapmanın, oranı gösterme buranı örtün vak'alarının yan etkisidir bunlar.
Yine yeni ve yeniden tekrar tekrar söylüyorum: Ey XX kromozomlu güzel kardeşlerim, cinselliğinize sahip çıkınız. Bastırılmasına izin vermeyiniz, sömürttürmeyiniz!
Yoksa biz daha çok böyle video izleriz.